Appels en pesten

Appels en pesten…Is daar een verband?

appel

In eerste instantie zou je denken van niet. Toch wisten we de klassen van de Tamboerijn van het tegendeel te overtuigen. Wat deden Juf Elly en ik? We gingen groep 4 tot en met groep 8 bij langs om hen meer te vertellen over onze rol als contactpersoon. Een van de punten die we onder de aandacht wilden brengen, was pesten. We deden dit aan de hand van een sketch met twee appels. We lieten twee appels zien die er vrijwel identiek uit zagen. We hadden het er over hoe de appels eruit zagen, dat ze allebei even groen met rood waren en dat ze ongeveer even groot zijn.

Vervolgens pakte ik een van de appels en zei ik tegen de klas dat ik het een vieze appel vond met een verschrikkelijke kleur. En dat ik die echt nooit zou willen opeten. Ik vertelde de klas dat ik de appel echt verschrikkelijk stom vond en dat ik de appel het liefst zou willen laten vallen. En vervolgens deed ik dat ook twee keer. Ik vroeg de klas of ze de appel ook niet lelijk vonden. Een heel aantal kinderen ging hier in mee.

Na deze ronde liet ik de andere appel zien daarover vertelde ik dat ik nog nooit zo’n mooie appel had gezien. Dat het me de lekkerste appel ooit toe leek. Dat ik me kon voorstellen dat deze heerlijk zou smaken en dat ik zo zin had om een hapje te nemen. Ik vertelde dat ik de appel erg schattig vond. En ook hierin gingen een heel aantal kinderen mee.

Na deze beide rondes sneed ik de appels open en liet de helften aan de klas zien. De ene appel zag er papperig en zacht uit en vertoonde al de eerste tekenen van bruinheid. De andere appel zag er goed uit. Ik vroeg de kinderen waar de appels ze aan deed denken. Ze konden het me direct vertellen: “ aan kinderen die gepest worden”. Ik vertelde hen dat dat inderdaad klopte. Als kinderen gepest worden, dan voelen ze zich verschrikkelijk rot van binnen maar dit laten ze vaak niet aan de buitenkant zien. Als we de appel niet hadden opengesneden dan hadden we het niet geweten. We vertelden dat het daarom zo goed is om je bewust te zijn wat je zegt en doet. De impact kan groot zijn op een ander kind.

Na de sketch vertelde juf Elly nog een verhaal over een meisje dat verwaarloosd werd door haar ouders en dat een vriendinnetje van dit meisje hierover met de juf en de contactpersoon was gaan praten en dat daardoor er hulp kwam voor het verwaarloosde meisje. In het kort vertelden we dat de kinderen op hun niveau dat we er zijn voor kinderen als er iets gebeurd op het gebied van pesten en dingen waarover ze zich naar over voelen. In eerste instantie is de juf eerste aanspreekpunt maar dat ze daarnaast ook bij ons als contactpersonen terecht kunnen. Dat kan door een briefje in de brievenbus met hun naam erop of door ons aan te spreken.

We kijken terug op een mooie ochtend met prachtige kinderen.

Annerieke Pastoor en Elly Plender